Indiase drone-startup Airbound haalt 37 miljoen dollar op voor vrachtdrones

Airbound bouwt geen gewone bezorgdrones. Het bedrijf uit Bengaluru ontwerpt toestellen die minder wegen dan de vracht die ze meenemen. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar bij de meeste vliegtuigen en helikopters is het net andersom: een groot deel van de energie gaat zitten in het rondslepen van het eigen gewicht. Daardoor is vliegen duur, zeker voor kleine ladingen. Airbound draait dat om met een eVTOL-ontwerp: een drone die rechtop staat bij het opstijgen en landen, als een miniraket, en pas daarna overgaat in horizontale vlucht. Zo is geen start- of landingsbaan nodig.

Van 1,5 kilo naar 5 kilo vracht

Het huidige model, de TRT, weegt ongeveer 1,5 kilo en kan zo'n 1 kilo vracht meenemen. De volgende versie, die nu in ontwikkeling is, moet rond de 3 kilo wegen en tot 5 kilo kunnen tillen. Oprichter en directeur Naman Pushp benadrukt dat het bedrijf vasthoudt aan verticaal opstijgen, ook bij grotere toestellen, om onafhankelijk te blijven van start- en landingsbanen. Zijn doel: vliegen even goedkoop maken als vrachtvervoer over de weg.

Ziekenhuizen als eerste klant

Airbound telt inmiddels ruim 13.000 autonome vluchten in de Zuid-Indiase steden Bengaluru en Guntur. Meer dan duizend daarvan zijn uitgevoerd voor het ziekenhuisnetwerk Narayana Health, waarbij drones diagnostische monsters tussen zorglocaties vervoeren. Op de vaste route van zo'n 4 kilometer doet een drone er ongeveer zeven minuten over. Met een vrachtwagen kost hetzelfde traject volgens Pushp drie tot vijf uur, vooral omdat monsters eerst moeten worden verzameld voordat een rit de moeite waard is. Dit soort laatste-mijlbezorging via de lucht wordt uitgebreid naar een nieuw ziekenhuis van Narayana in Bengaluru, dat bewust geen eigen laboratorium heeft en straks volledig op de drones leunt.

Op weg naar tienduizend vluchten per dag

Airbound heeft met de deelstaat Andhra Pradesh een overeenkomst gesloten om drie steden met elkaar te verbinden via een dronenetwerk voor pakketbezorging, e-commerce en zorgvervoer. Het uiteindelijke doel is 10.000 vluchten per dag, wat tussen de 250 en 1.000 drones vergt. Er is geen overheidscontract of subsidie aan verbonden; de deelstaat helpt vooral bij het opzetten van regelgeving. Die regelgeving is meteen het grootste struikelblok. Voor een echt dronenetwerk is toestemming nodig om buiten het directe zicht van een piloot te vliegen, ook wel bekend als BVLOS-vluchten. Zonder zo'n commerciële vrijstelling blijft opschalen lastig. Concurrenten zoals Skye Air Mobility, TSAW Drones en Garuda Aerospace werken aan vergelijkbare dienstverlening, maar Pushp ziet Airbound liever als toeleverancier van vliegtuigen aan andere logistieke bedrijven dan als bezorgdienst zelf: "Dat is de rol van Boeing, niet van de luchtvaartmaatschappij." Met ruim 150 werknemers is Airbound nog altijd grotendeels omzetloos.