Ruimtevaart › Herbruikbare raketten

VS wil in 2030 duizend raketlanceringen en -landingen per jaar

· Bijgewerkt 21 augustus 2026, 02:19 · 2 min leestijd

Herbruikbare raketten
Beeld: SpaceNews

Het Witte Huis heeft een nieuw ruimtevaartbeleid gepresenteerd dat moet zorgen voor een enorme groei van het aantal raketlanceringen. Doel is dat Amerikaanse lanceerbases in 2030 minstens duizend lanceringen en landingen per jaar aankunnen, tegen nog geen tweehonderd in 2025. De nadruk ligt op meer en betere infrastructuur, niet op nieuwe raketten zelf.

Het gaat om de eerste grote update van het Amerikaanse ruimtevaartbeleid sinds 2013. In de National Space Transportation Policy, gepubliceerd op 20 augustus, staat dat de Verenigde Staten toegang moeten houden tot alle denkbare banen rond de aarde en daarbuiten: van suborbitale vluchten tot de maan, speciale zwaartekrachtpunten in de ruimte en diepe ruimte. Om dat te bereiken moet het aantal lanceringen en landingen vanaf Amerikaanse bodem vervijfvoudigen binnen vijf jaar.

Meer ruimte voor raketten op de grond

De grootste knelpunten zitten niet in de raketten zelf, maar in de infrastructuur eromheen. Het Pentagon en de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA beheren de federale lanceerbases in de VS en krijgen de opdracht om regelmatig te kijken hoe die faciliteiten beter kunnen, ook door samen te bouwen met private bedrijven. Daarnaast moeten het ministerie van Defensie, NASA en het ministerie van Transport samen met lokale overheden op zoek naar geschikte plekken voor nieuwe lanceercomplexen. Het beleid laat in het midden of dit federale bases worden of commerciële ruimtehavens. Binnen 180 dagen moet er ook een planning komen om bestaand lanceerterrein efficiënter te delen tussen leger en bedrijfsleven, onder meer door vaste 'lanceercorridors' in het luchtruim vrij te houden voor raketten.

Tekort aan landingsplekken voor terugkerende capsules

Opvallend is de aandacht voor herintredeplekken: locaties waar ruimtevaartuigen en vrachtcapsules veilig terug de aarde op kunnen landen. Dat is tot nu toe een zwakke schakel gebleken. Het bedrijf Varda Space Industries kreeg problemen met het gebruik van een testterrein in Utah voor zijn eerste terugkeermissie en week voor latere vluchten uit naar een commerciële locatie in Australië. Ook andere bedrijven kiezen noodgedwongen voor Australië of een landing in zee, wat extra kosten en gedoe oplevert. Het ministerie van Binnenlandse Zaken krijgt daarom 90 dagen om federale grond aan te wijzen voor een nieuwe landingsplek, gevolgd door veiligheidsregels en een plan om die plek ook voor commerciële partijen open te stellen.

Van maanbasis tot Mars-missies

Het beleid kijkt ook verder vooruit. NASA moet werken aan een logistiek systeem om mensen en vracht van en naar het maanoppervlak te vervoeren, en zelfs verkennen hoe commerciële partijen ooit astronauten naar Mars kunnen brengen en weer terug. Het Pentagon moet onderzoeken hoe diensten als onderhoud aan satellieten in de ruimte zelf kunnen bijdragen aan militaire missies. Verder herhaalt het beleid dat Amerikaanse overheidsvracht in principe met Amerikaanse raketten de ruimte in moet, en dat de overheid waar mogelijk commerciële lanceerdiensten inkoopt. Er komt ook een strategie om de Amerikaanse ruimtevaartindustrie, inclusief personeelstekorten, te versterken. Het nieuwe beleid bouwt voort op een presidentieel besluit van vorig jaar over commerciële ruimtevaart en op een voorstel van de Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA van eind juli om vergunningen voor lanceringen en ruimtehavens uit te zonderen van dertien federale milieuwetten.

Achtergrond & begrippen

Wat betekent dit voor de toekomst? Als de VS erin slagen het aantal lanceringen te vervijfvoudigen, wordt de ruimte een stuk drukker en toegankelijker: meer satellieten, meer bevoorrading van ruimtestations en op termijn ook meer verkeer richting maan en Mars. Tegelijk zet het beleid druk op infrastructuur en regelgeving, met risico's voor veiligheid en milieu als die groei te snel gaat.

Lanceercomplex
Een terrein met de installaties die nodig zijn om een raket te lanceren, zoals een lanceerplatform en brandstofvoorzieningen.
Herintreding
De fase waarin een ruimtevaartuig of capsule terugkeert in de dampkring van de aarde, waarbij hitte en snelheid zorgvuldig beheerst moeten worden.
Lanceercorridor
Een afgebakend stuk luchtruim dat tijdelijk wordt vrijgehouden zodat een raket veilig kan opstijgen zonder ander luchtverkeer te hinderen.
Ruimtehaven
Een faciliteit, vaak commercieel geëxploiteerd, van waaruit raketten kunnen lanceren of landen, vergelijkbaar met een luchthaven voor ruimtevaartuigen.
Ruimtevaartbeleid
De regels en strategie waarmee een overheid bepaalt wie welke activiteiten in de ruimte mag uitvoeren en onder welke voorwaarden.

Bronnen

Dit artikel is met behulp van AI geschreven op basis van bovenstaande bronnen en is geen letterlijke vertaling. Zo werkt onze redactie.

Meer over Herbruikbare raketten