Biotech & levenSynthetische biologie & kunstmatig DNA

Ringvormig mRNA laat bacteriën tot zes keer meer eiwit maken

· Bijgewerkt 22 september 2026, 02:16 · 2 min leestijd

Synthetische biologie & kunstmatig DNA
Beeld: Phys.org

Zuid-Koreaanse onderzoekers hebben een techniek ontwikkeld die het instabiele mRNA in bacteriën in een ring vormt, waardoor het veel langer intact blijft. Het resultaat: cellen die tot zes keer zoveel eiwit produceren, met toepassingen voor medicijnen, biobrandstoffen en bioplastics.

Bacteriën worden op grote schaal ingezet als levende fabriekjes voor onder meer medicijnen, aminozuren en biobrandstoffen. Hun productiviteit hangt af van hoeveel eiwit de cellen kunnen aanmaken. Een onderzoeksteam van de Seoul National University heeft nu een methode ontwikkeld die die productie flink opschroeft: door de blauwdruk voor eiwitten, het mRNA, in bacteriën om te vormen tot een ring. De techniek heet CRESEnT en verhoogde de eiwitproductie in laboratoriumtests tot bijna zes keer.

Waarom mRNA zo snel verdwijnt

Het probleem zit in de aard van bacterieel mRNA. Anders dan bij mensen en andere complexe organismen mist dit mRNA beschermende structuren aan de uiteinden. Daardoor wordt het binnen enkele minuten afgebroken door enzymen in de cel die RNA opruimen. In de natuur is dat handig: bacteriën kunnen zo snel schakelen tussen verschillende omstandigheden. Maar in een bioreactor, waar je juist continu een bepaalde stof wilt produceren, is die snelle afbraak een nadeel. Hoe langer het mRNA intact blijft, hoe meer eiwit een cel kan maken voordat de blauwdruk verdwijnt.

Van rechte draad naar gesloten ring

De onderzoekers losten dit op door de vorm van het mRNA te veranderen in plaats van de hoeveelheid te verhogen. Lineair mRNA lijkt op een draad met twee losse uiteinden, precies de plekken waar afbraakenzymen aangrijpen. Door die uiteinden aan elkaar te knopen tot een ring, is er geen los uiteinde meer om aan te vallen. Het team gebruikte hiervoor natuurlijke RNA-bouwstenen die zichzelf kunnen knippen en opnieuw aan elkaar plakken, een proces dat lijkt op RNA-splicing. Door delen van zo'n zelfsplitsend RNA-segment in omgekeerde volgorde te plaatsen, vouwt het mRNA zichzelf binnen de cel automatisch tot een ring, zonder dat er extra enzymen aan toegevoegd hoeven te worden.

De wetenschappers ontdekten daarbij twee ontwerpregels die de efficiëntie flink verbeterden: de lengte van de onvertaalde flankerende stukken RNA moet precies goed zijn, en korte 'ritssluiting'-sequenties helpen de twee helften van het RNA-segment beter aan elkaar te laten hechten. Met deze optimalisaties nam de hoeveelheid mRNA in de cel bijna vier keer toe, en steeg de eiwitproductie per mRNA-molecuul met de helft.

Breed inzetbaar in de industrie

CRESEnT werkte niet alleen in de veelgebruikte labbacterie Escherichia coli, maar ook in Bacillus subtilis en Corynebacterium glutamicum, twee soorten die veel worden gebruikt in de industriële fermentatie van aminozuren en chemicaliën. De techniek bleef ook werken in combinatie met verschillende sterktes van bestaande genregelaars, wat betekent dat bedrijven hem kunnen combineren met technieken die ze al gebruiken.

In praktijktests verhoogde de methode de productie van het pigment flaviolin met bijna een factor drie, en zorgde ze voor 50 tot 60 procent meer opbrengst van itaconzuur (grondstof voor bioplastics), lycopeen (een antioxidant) en violaceïne (een stof met antibacteriële eigenschappen). Volgens onderzoeksleider Sang Woo Seo opent de aanpak een nieuw hoofdstuk in synthetische biologie: niet alleen sturen wanneer en hoeveel een gen wordt afgelezen, maar ook de vorm van het RNA zelf aanpassen. Het onderzoek verscheen in het tijdschrift Nucleic Acids Research.

Achtergrond & begrippen

Wat betekent dit voor de toekomst? Als fabrieksbacteriën met dezelfde hoeveelheid grondstoffen veel meer eiwit of chemische stof produceren, wordt de productie van medicijnen, bioplastics en duurzame chemicaliën goedkoper en efficiënter. Omdat de techniek samenwerkt met bestaande genregeltechnieken, kunnen bedrijven hem relatief eenvoudig toevoegen aan hun huidige productielijnen.

mRNA
Boodschapper-RNA: het molecuul dat de genetische code van DNA overbrengt naar de eiwitfabriek van de cel.
RNA-splicing
Het knippen en opnieuw aan elkaar plakken van stukken RNA, een proces dat cellen van nature gebruiken om hun RNA te bewerken.
Fermentatie
Het proces waarbij micro-organismen zoals bacteriën of gisten grondstoffen omzetten in bruikbare producten, zoals aminozuren of medicijnen.
Synthetische biologie
Vakgebied waarin wetenschappers biologische systemen herontwerpen of nieuwe DNA- en RNA-constructies bouwen voor een specifiek doel.
Ribosoombindingsplaats
Het stukje RNA waar de eiwitfabriek van de cel (het ribosoom) zich aan het mRNA hecht om de vertaling naar eiwit te starten.
Onvertaalde regio (UTR)
Een deel van het mRNA dat niet voor eiwit codeert, maar wel invloed heeft op de stabiliteit en aflezing van het molecuul.

Bronnen

Dit artikel is met behulp van AI geschreven op basis van bovenstaande bronnen en is geen letterlijke vertaling. Zo werkt onze redactie.

Meer over Synthetische biologie & kunstmatig DNA