IJslands biotechbedrijf haalt 5,9 miljoen dollar op voor groeifactoren kweekvlees

ORF Genetics uit IJsland heeft 5 miljoen euro (omgerekend 5,9 miljoen dollar) opgehaald bij bestaande en nieuwe investeerders. Het geld gaat naar de opschaling van groeifactoren, essentiële eiwitten die in het voedingsmedium van kweekvlees zorgen dat cellen zich delen en uitgroeien tot spier- en vetweefsel. Het bedrijf wil zijn productiecapaciteit tegen 2027 veertien keer zo groot maken, en tegen 2032 zelfs tienduizend keer. Daarvoor wil ORF Genetics de komende maanden nog eens tot 8,2 miljoen dollar extra ophalen.

Van huidcrème tot vleescel

ORF Genetics bestaat sinds 2001 en begon met groeifactoren voor stamcelonderzoek. Later volgde een lijn voor cosmetica, die uitgroeide tot het huidverzorgingsmerk BIOEFFECT. De stap naar dierlijke groeifactoren voor kweekvlees was volgens directeur Berglind Rán Ólafsdóttir een logische volgende stap. Onder de merknaam MESOkine levert het bedrijf inmiddels zo'n twintig verschillende groeifactoren, afkomstig van runderen, vogels en varkens. Klanten zijn onder meer cultivated-meatbedrijf Vow uit Australië.

Gerst als goedkope eiwitfabriek

Het bijzondere aan ORF Genetics is de productiemethode. Waar de meeste groeifactoren worden gemaakt met genetisch aangepaste microben in kostbare staaltanks (een techniek die bekendstaat als precisiefermentatie), gebruikt ORF Genetics gewone gerstplanten als 'fabriek'. Dat heet moleculaire boerderij: planten worden genetisch zo aangepast dat ze een gewenst eiwit aanmaken. De gerst groeit hydroponisch, dus zonder aarde, in kassen die worden verwarmd en verlicht met goedkope geothermische energie uit IJsland. Ook doet het bedrijf al jaren proeven met teelt op open akkers in Canada.

Volgens Ólafsdóttir is gerst een ideale gastheer: het gewas verspreidt zich niet ongecontroleerd in de natuur en de gebruikte zelfbestuivende variëteiten kruisen niet met omliggende gewassen. Bovendien hoeven de eiwitten uit de gerstkorrel minder streng gezuiverd te worden dan eiwitten uit fermentatietanks, wat de downstream processing - de zuiverings- en verwerkingsstap na productie - een stuk goedkoper maakt. Omdat gerst al veilig door mensen wordt gegeten, passeren de producten volgens het bedrijf ook makkelijker de regelgeving in verschillende landen.

Blijft de vraag naar groeifactoren bestaan?

Sommige kweekvleesbedrijven proberen juist minder groeifactoren nodig te hebben door celllijnen te optimaliseren. Ólafsdóttir verwacht echter dat de markt voorlopig afhankelijk blijft van betaalbare groeifactoren, omdat alternatieve methoden vaak duurder en riskanter zijn. Ze benadrukt dat haar bedrijf niet honderden klanten nodig heeft om te slagen: een handvol kweekvleesbedrijven dat écht commercieel doorbreekt, is al genoeg om de vraag naar groeifactoren flink te laten groeien.