Biotech & leven › Synthetische biologie & kunstmatig DNA
Thailand, Vietnam en Australië op weg naar wereldwijde hubs voor biomanufacturing
Nieuw onderzoek wijst Thailand, Vietnam en Australië aan als de meest kansrijke landen in Azië-Pacific voor de opschaling van fermentatie-technologie. Elk land heeft eigen sterke en zwakke punten: van goedkope grondstoffen tot strenge regelgeving.
Waar bouw je de fabriek van de toekomst voor eiwitten en vetten uit een brouwtank? Volgens een nieuw rapport van Hawkwood Biotech, uitgevoerd in opdracht van het Good Food Institute APAC, zijn Thailand, Vietnam en Australië de beste kandidaten in de regio Azië-Pacific. De onderzoekers vergeleken negen landen op factoren als grondstofprijzen, arbeidskosten, regelgeving en fiscale steun van overheden.
Het onderzoek richt zich op biomanufacturing: het produceren van voedingsstoffen met behulp van micro-organismen in plaats van dieren of gewassen op het land. Dit gebeurt via biomassafermentatie of precisiefermentatie, technieken waarbij bacteriën, schimmels of gist in grote tanks eiwitten, vetten of andere ingrediënten aanmaken. Uit gesprekken met managers van grote biotechbedrijven blijkt dat belastingvoordelen voor 83 procent van hen de belangrijkste reden zijn om een land te kiezen.
Thailand: goedkoop en genereus, maar onduidelijke regels
Thailand is na Brazilië de grootste exporteur van ruwe suiker ter wereld en biedt daarmee volop grondstof voor fermentatie. Het land trekt bedrijven bovendien met fikse belastingvoordelen: tot acht jaar geen winstbelasting, gevolgd door vijf jaar een halvering. Ook op importheffingen voor machines en op trainingskosten geeft de overheid korting.
Het addertje onder het gras is regelgeving. Thailand heeft weliswaar een kader voor nieuwe voedingsmiddelen, maar mist duidelijke veiligheidsrichtlijnen en heeft nog nooit een fermentatie-product goedgekeurd voor de markt. Dat schrikt investeerders af die zekerheid willen over hoe lang een goedkeuringstraject duurt. Het rapport adviseert Thailand om een nationale strategie te maken die subsidies, regelgeving en infrastructuur combineert.
Vietnam: veelbelovend, maar nog onvolgroeid
Ook Vietnam heeft lage kosten voor arbeid en energie. Het land produceert zelf suiker, maar exporteert weinig, wat duidt op beperkte productie op grote schaal. Een kader voor nieuwe voedingsmiddelen ontbreekt vooralsnog volledig.
Toch beweegt er iets: de Vietnamese overheid heeft biotechnologie recent tot prioriteit verklaard voor de economische groei van het land. Er is al geïnvesteerd in een grote fermentatiefabriek, en bedrijven krijgen vier jaar belastingvrijstelling gevolgd door negen jaar halvering. Volgens de onderzoekers moet Vietnam nu vooral duidelijke procedures en tijdlijnen publiceren voor de goedkeuring van nieuwe producten.
Australië: sterke regelgeving, zwakke prikkels
Australië exporteert ook veel suiker, maar heeft veel hogere kosten voor arbeid, energie en bouw dan zijn Aziatische concurrenten. Specifieke subsidies voor voedselfermentatie ontbreken grotendeels; bestaand overheidsgeld gaat vooral naar mijnbouw, energie en landbouw, of binnen biotech naar biobrandstoffen in plaats van voeding.
Waar Australië wél in uitblinkt, is een van de meest geavanceerde voedselveiligheidskaders ter wereld. Het Amerikaanse bedrijf Impossible Foods kreeg er bijvoorbeeld al goedkeuring voor zijn met precisiefermentatie gemaakte heem-ingrediënt. Op deelstaatniveau, met name in Queensland, is al langer steun voor biomanufacturing. Het rapport roept de nationale overheid op die losse initiatieven te bundelen in één federaal beleid met gerichte investeringssteun.
Achtergrond & begrippen
Wat betekent dit voor de toekomst? Als Thailand, Vietnam en Australië hun regelgeving en subsidies beter op elkaar afstemmen, kan Azië-Pacific uitgroeien tot een belangrijk wereldwijd centrum voor de productie van eiwitten en vetten uit fermentatietanks. Dat kan de afhankelijkheid van traditionele veeteelt verkleinen en zorgen voor goedkopere, duurzamere voedingsingrediënten wereldwijd.
- Biomanufacturing
- Het produceren van voedingsstoffen of andere materialen met behulp van micro-organismen zoals bacteriën, gist of schimmels, in plaats van via dieren of gewassen.
- Biomassafermentatie
- Een fermentatietechniek waarbij micro-organismen zelf worden gekweekt en geoogst als eiwitbron, vergelijkbaar met hoe bier of yoghurt wordt gemaakt.
- Precisiefermentatie
- Een geavanceerdere vorm van fermentatie waarbij micro-organismen genetisch worden aangepast om specifieke stoffen te produceren, zoals een eiwit dat normaal alleen in dierlijke producten voorkomt.
- Novel food-kader
- Regelgeving die bepaalt hoe nieuwe, nog niet eerder op de markt gebrachte voedingsmiddelen worden getoetst op veiligheid voordat ze verkocht mogen worden.
Bronnen
Dit artikel is met behulp van AI geschreven op basis van bovenstaande bronnen en is geen letterlijke vertaling. Zo werkt onze redactie.