Ruimtevaart › Herbruikbare raketten
NASA voegt Relativity Space's Terran R toe aan lanceercontract
NASA heeft de Terran R-raket van het Amerikaanse bedrijf Relativity Space toegevoegd aan zijn lijst van raketten waarmee de ruimtevaartorganisatie missies kan lanceren. Het gaat om een uitbreiding van het bestaande NASA Launch Services-contract, waarmee de ruimtevaartorganisatie meer keuze krijgt uit commerciële draagraketten voor toekomstige missies.
Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA heeft een contract gesloten met Relativity Space Inc. voor het gebruik van diens Terran R-raket. De toevoeging valt onder de zogeheten NASA Launch Services II-overeenkomst (NLS II), een raamcontract waarmee NASA missies uitbesteedt aan commerciële draagraketten. Door de nieuwe toevoeging kan de ruimtevaartorganisatie voortaan ook een beroep doen op de Terran R wanneer dat nodig is voor wetenschappelijke missies, bemande ruimtevaart of technologieonderzoek.
Wat houdt het NLS II-contract in?
De NLS II-contracten zijn geen losse lanceeropdrachten, maar overkoepelende raamovereenkomsten met een vaste groep raketaanbieders. NASA kan binnen deze contracten telkens losse missies 'bestellen' bij de raket die het beste past, zonder voor elke lancering apart te hoeven aanbesteden. De huidige contractperiode loopt tot juni 2030 voor nieuwe bestellingen en tot december 2032 voor de uitvoering daarvan. Elk jaar krijgen nieuwe raketaanbieders via een zogenoemde on-ramp-regeling de kans om mee te dingen naar een plek in het contract, en mogen bestaande partners er nieuwe raketmodellen aan toevoegen. Naast NASA's eigen directoraten voor bemande ruimtevaart, wetenschap en onderzoek kan het agentschap via dit contract ook lanceerdiensten leveren aan andere Amerikaanse overheidsinstanties, zoals de weerdienst NOAA. Het Launch Services Program Office van NASA op het Kennedy Space Center in Florida beheert de contracten.
Terran R: een raket die nog moet bewijzen wat hij kan
Relativity Space profileert zich als raketbouwer die gebruikmaakt van grootschalige additieve fabricage, beter bekend als 3D-printen. Het bedrijf lanceerde in maart 2023 zijn eerste raket, de Terran 1, die voor het grootste deel uit geprinte onderdelen bestond. Die vlucht haalde niet de baan om de aarde: na een geslaagde eerste fase ging het mis bij het ontsteken van de tweede trap. Relativity besloot daarna te stoppen met verdere Terran 1-vluchten en zich volledig te richten op de opvolger, de Terran R.
Terran R is een grotere, deels herbruikbare raket: de eerste trap is ontworpen om na lancering terug te keren en opnieuw te worden ingezet, vergelijkbaar met hoe branchegenoot SpaceX zijn Falcon 9-raketten hergebruikt. Daarmee moet de raket goedkoper worden per lancering dan wegwerpraketten. De raket moet zijn eerste vlucht nog maken. Dat NASA de Terran R nu toch al aan zijn contract toevoegt, past bij hoe de NLS II-overeenkomsten werken: raketten kunnen worden opgenomen voordat ze operationeel zijn, zodat ze meteen inzetbaar zijn zodra ze zich hebben bewezen. Voor Relativity Space betekent de toevoeging vooral erkenning en een potentiële toekomstige klant, nog geen concrete lanceeropdracht.
Achtergrond & begrippen
Wat betekent dit voor de toekomst? Door nieuwe raketten zoals de Terran R vroegtijdig aan zijn lanceercontracten toe te voegen, houdt NASA de deur open voor meer concurrentie en potentieel lagere kosten in de ruimtevaart. Als Relativity Space erin slaagt de Terran R succesvol te laten vliegen, ontstaat er naast SpaceX een extra Amerikaanse aanbieder van herbruikbare raketten voor overheidsmissies.
- NASA Launch Services II (NLS II)
- Een raamcontract waarmee NASA lanceerdiensten inkoopt bij meerdere commerciële raketbedrijven tegelijk, zonder voor elke missie apart te hoeven aanbesteden.
- On-ramp-regeling
- Een jaarlijkse mogelijkheid binnen het NLS II-contract waarbij nieuwe raketaanbieders kunnen instappen en bestaande partners nieuwe raketmodellen kunnen toevoegen.
- Herbruikbare raket
- Een raket waarvan (een deel van) de onderdelen, meestal de eerste trap, na lancering wordt teruggehaald en opnieuw gebruikt, wat de kosten per vlucht verlaagt.
- Additieve fabricage (3D-printen)
- Een productiemethode waarbij onderdelen laag voor laag worden opgebouwd, in plaats van gefreesd of gegoten. Relativity Space gebruikt dit op grote schaal voor zijn raketonderdelen.
Bronnen
Dit artikel is met behulp van AI geschreven op basis van bovenstaande bronnen en is geen letterlijke vertaling. Zo werkt onze redactie.