Bloed van honden onthult aanwijzingen voor langer menselijk leven

Wetenschappers van het Dog Aging Project, onder leiding van Texas A&M University, onderzochten bloedmonsters van duizenden honden die meedoen aan een grootschalig langlopend onderzoeksproject in de Verenigde Staten. Ze keken naar metabolieten: kleine chemische stofjes die vrijkomen bij normale processen in het lichaam, zoals de stofwisseling, ontstekingsreacties en celstress. De resultaten zijn recent gepubliceerd in The Journals of Gerontology.

De onderzoekers ontdekten dat bepaalde combinaties van metabolieten samenhangen met een vroegere of latere sterfte bij honden. Opvallend genoeg lijken diezelfde patronen sterk op wat eerder al bij mensen is gevonden. Om dat te controleren, vergeleken de onderzoekers hun hondendata met vijf grote gepubliceerde studies naar sterfte bij mensen. De signalen kwamen in beide diersoorten grotendeels overeen.

Een metabolische vingerafdruk van veroudering

In plaats van te kijken naar één losse stof, onderzocht het team duizenden metabolieten tegelijk. Zulke bredere patronen, ook wel biomarkers genoemd, geven volgens hoofdonderzoeker Kate Creevy een beter beeld van wat er in cellen gebeurt dan een enkel molecuul. "We noemen het soms een vingerafdruk", aldus Creevy, verbonden aan de diergeneeskundefaculteit van Texas A&M. Belangrijk is wel dat een biomarker niet per se de oorzaak van veroudering is. De stof verklapt vooral dat er iets aan de hand is, niet wat het precies veroorzaakt.

Waarom honden en mensen zo veel gemeen hebben

Dat dezelfde metabole signalen bij honden én mensen opduiken, wijst erop dat beide soorten belangrijke onderdelen van hun verouderingsbiologie delen. Denk aan processen rond de stofwisseling, ontstekingsveroudering en de manier waarop cellen reageren op stress, een verschijnsel dat ook een rol speelt bij cellulaire senescentie. Omdat er van mensen vaak al meer bekend is, kunnen onderzoekers die kennis nu mogelijk gebruiken om ook honden gezonder te laten verouderen, en andersom.

Honden als sneltest voor veroudering

Huisdieren zijn om meerdere redenen aantrekkelijk voor longevity-onderzoek. Ze delen het huis, dieet en beweegpatroon van hun baasje, wat hun leefstijl dichter bij die van mensen brengt dan bijvoorbeeld katten, die vaak een onafhankelijker bestaan leiden. Bovendien leven honden gemiddeld maar 12 tot 13 jaar, tegenover ruim 70 jaar bij mensen. Daardoor kunnen wetenschappers verouderingsprocessen en de gevolgen daarvan veel sneller volgen dan in mensenstudies mogelijk is.

Volgens Creevy is dit pas een eerste stap. De ontdekte metabolieten geven concrete aanknopingspunten voor vervolgonderzoek naar de mechanismen achter veroudering. Voor hondenbezitters is de praktische boodschap intussen simpel: een gezond gewicht, goede voeding en voldoende beweging zijn net zo belangrijk voor de levensduur van een hond als voor die van een mens zelf.