Anthropic-manager schrapt codeertest: lef telt nu meer dan ervaring

Felix Rieseberg, die bij Anthropic leiding geeft aan de ontwikkeling van Claude.ai en Claude Code Desktop, heeft de traditionele coderingstest voor sollicitanten afgeschaft. Kandidaten een klein programmeeropdrachtje geven, zoals een simpele interactieve webpagina bouwen, heeft volgens hem evenveel zin als vragen stellen over een allang verouderde programmeertaal. De AI-chatbot Claude voert zulke taken inmiddels beter uit dan de meeste mensen. Rieseberg merkt bovendien dat testresultaten niet langer voorspellen wie uiteindelijk uitblinkt. Relatief nieuwe medewerkers overtreffen regelmatig ervaren collega's. Zijn conclusie: 'honger' telt zwaarder dan diensttijd.

Nieuwkomers zien wat veteranen niet meer opvalt

Rieseberg richt zijn boodschap op 'junior' medewerkers, al bedoelt hij daarmee niet alleen starters. Hij verstaat onder die term iedereen zonder aanzien, macht of een intern netwerk binnen een bedrijf. Zulke nieuwkomers hebben volgens hem een structureel voordeel: ze zien problemen die ervaren collega's jaren geleden al als normaal zijn gaan beschouwen. Hij verwijst naar organisatiewetenschapper James March, die al in 1991 schreef dat bedrijven een constante aanvoer van onwetende nieuwkomers nodig hebben om scherp te blijven. Ook Stripe-oprichter Patrick Collison roept nieuwe medewerkers op meteen te melden wat hun vreemd voorkomt, omdat gevestigde medewerkers die wrijvingspunten simpelweg niet meer opmerken. Rieseberg noemt zijn eigen ervaring bij softwarebedrijf Notion als voorbeeld: hij kreeg de opdracht een offline-architectuur te bouwen die intern als onmogelijk gold, puur omdat niemand het eerder had durven vragen aan de directie.

Goedkope uitvoering ondermijnt de oude hiërarchie

Het grondprobleem voor nieuwkomers is volgens Rieseberg dat er traditioneel niet naar hen wordt geluisterd. Omdat het bouwen van software vroeger duur en tijdrovend was, ontstonden hiërarchieën waarin enkele leidinggevenden besloten welke ideeën wel of niet gerealiseerd werden. Nu kunstmatige intelligentie het grootste deel van het programmeerwerk overneemt, wordt uitvoering goedkoop en snel. Rieseberg adviseert nieuwe medewerkers daarom te achterhalen waar het bedrijf écht geld mee verdient en vervolgens in een enkel weekend een werkend prototype te bouwen van één sterk idee, in plaats van die lang te laten goedkeuren door productmanagers en ontwerpers. Als voorbeeld noemt hij twee relatief nieuwe Anthropic-medewerkers die in een weekend de grafische interface van Claude Code bouwden; acht dagen later stond die al online voor het publiek.

Niet iedereen kan dat tempo aan

Riesebergs boodschap is deels bevrijdend: AI fungeert als gelijkmaker die nieuwkomers langs starre bedrijfshiërarchieën helpt. Tegelijk verschuift de lat voor instapfuncties van vakmanschap naar ondernemerschap, productgevoel en initiatief, vaardigheden die universiteiten amper aanleren en die bedrijven doorgaans alleen van ervaren productmanagers of oprichters verwachten. Zijn stelling dat 'honger belangrijker is dan diensttijd' klinkt motiverend, maar vraagt wel een drive om in eigen tijd ongevraagd prototypes te bouwen, iets dat niet elke starter kan of wil opbrengen.