Ontwikkelaar bouwt tool die uitzoekt waarom je AI-quotum plots leeg is

Wie AI-hulpmiddelen voor programmeren gebruikt, kent het probleem: het dagbudget raakt op zonder duidelijke reden. Ontwikkelaar kelviq had daar genoeg van na een sessie waarin zijn quotum voor de tool Claude Code binnen tien minuten leeg was. In plaats van te gokken, bouwde hij tare: een gratis programma dat de logbestanden van Claude Code doorzoekt en in gewone taal uitlegt waar het verbruik vandaan komt.

De naam is een verwijzing naar het gewicht van een lege verpakking, dat je aftrekt om te weten hoeveel de inhoud weegt. Bij AI-gebruik is die 'verpakking' vaak de context die telkens opnieuw wordt meegestuurd naar het model. Installeren gaat met één commando; daarna kun je Claude Code gewoon vragen stellen als "waarom raakte ik gisteren mijn limiet?" of "draait er iets op de achtergrond terwijl ik sliep?".

Een script bleek de boosdoener

In een voorbeeld dat kelviq deelt, wees tare uit dat 99 procent van het dagverbruik niet van de gebruiker zelf kwam. Een geautomatiseerd script had in een websiteproject 1.553 korte sessies gestart, goed voor 9.022 losse verzoeken aan het AI-model, met soms 51 sessies tegelijk actief. Het eigen handmatige werk die dag was slechts 93 verzoeken. Het probleem: elke nieuwe sessie bouwt zijn geheugen weer helemaal opnieuw op, en dat is de duurste manier om tokens te verbruiken. Ook subagents en losse hulptools kunnen ongemerkt flink bijdragen aan het verbruik, doordat ze extra context met zich meeslepen.

Waarom tellen zo lastig is

Tare lost twee technische problemen op die het lastig maken om verbruik handmatig te controleren. Ten eerste herhaalt het logformaat van Claude Code elk antwoord van het model meerdere keren; wie de tokens gewoon optelt, komt volgens kelviq in de praktijk tot 86 procent te hoog uit. Tare telt dubbele regels er correct uit. Ten tweede rekent de tool de echte kosten toe aan de oorzaak: een groot bestand dat vroeg in een lange sessie wordt gelezen, reist bij elk volgend bericht opnieuw mee in de context en kan zo een hele week aan kosten laten oplopen, ook al werd het maar één keer echt geopend.

Een venster dat nooit stilstaat

Belangrijk detail: de gebruikslimieten van AI-diensten als Claude Code werken met een rollend venster van bijvoorbeeld vijf uur, naast een wekelijkse cap. Dat venster reset niet zodra je stopt met werken — verbruik van uren geleden telt gewoon nog mee. Tare kan precies berekenen hoe vol dat venster was op het moment dat iemand werd geblokkeerd, en herkent het patroon van tientallen of honderden korte parallelle sessies als typisch script-gedrag in plaats van menselijk gebruik.

Privacy is voor kelviq een uitgangspunt: de scripts leggen geen enkele netwerkverbinding en werken volledig op het eigen apparaat. Een deelbaar rapport bevat alleen totalen, datums en toolnamen, nooit de inhoud van prompts of bestanden. Tare werkt nu alleen op macOS en Linux, en alleen met logs van Claude Code zelf.