Jabil: humanoïde robots gaan van handwerk naar tienduizenden stuks

Veel aandacht voor humanoïde robots gaat naar indrukwekkende demonstratievideo's en grote investeringsrondes. Achter de schermen werkt de industrie intussen aan een minder glamoureus probleem: hoe maak je zo'n robot geschikt voor serieproductie? Jabil, een Amerikaans bedrijf dat fabrikanten helpt met ontwerp en productie op schaal, werkt onder meer samen met humanoïde robotbouwer Apptronik aan diens Apollo-robot. Engineering-directeur Thomas Brown deelde met vakblad The Robot Report hoe die opschaling verloopt.

Van losse exemplaren naar seriewerk

Brown ziet een duidelijke verschuiving. Waar klanten tot nu toe met kleine aantallen robots experimenteerden, vaak handmatig in elkaar gezet, komt er volgens hem een fase waarin tienduizenden exemplaren nodig zijn. Dat vraagt om een heel andere aanpak: een robot moet niet alleen werken, maar ook betaalbaar en betrouwbaar te produceren zijn. Jabil helpt klanten de ontwerpkosten omlaag te brengen, zodat bedrijven genoeg robots kunnen bouwen om data te verzamelen voor het trainen van hun besturingssoftware en om praktijktoepassingen te testen.

Een concreet knelpunt is de bedrading in een robot. Die moet tegelijk de robuustheid van auto-onderdelen combineren met het compacte formaat van hoogwaardige consumentenelektronica. Juist omdat autofabrikanten als Tesla, Hyundai en BMW meedenken en meefinancieren, brengen zij kennis van productievriendelijk ontwerp mee die de robotindustrie nog mist. Ook rekenkracht blijft een knelpunt: chips zoals de Nvidia Jetson-serie zijn populair bij ontwikkelaars, maar blijven duur, terwijl de ambities van AI-modellen vaak groter zijn dan wat betaalbare hardware nu aankan.

Niet elke taak vraagt om twee benen

Volgens Brown is het niet vanzelfsprekend dat een robot er precies als een mens uit moet zien. Veel bedrijven bouwen bewust varianten met wielen in plaats van benen, of ontwikkelen een mobiele manipulator met alleen een arm en camera, omdat dat technisch eenvoudiger is. Hij verwacht dat de markt uiteenvalt in gespecialiseerde oplossingen: sommige bedrijven richten zich op een brede verzameling vaardigheden die ze per sector kunnen aanpassen, andere juist op één taak die ze extreem goedkoop kunnen maken. Traditionele, snelle productierobots houden volgens hem nog lang hun plek naast humanoïde robots, vooral bij taken die te snel of te specifiek zijn voor een mensvormige machine.

Voor consumenten verwacht Brown pas over ongeveer vijf tot twintig jaar een breed inzetbare huishoudrobot, afhankelijk van hoe snel AI-modellen en elektronica zich blijven ontwikkelen.

Veiligheid moet nog worden uitgevonden

Een laatste hindernis is veiligheid. Voor bestaande robotarmen bestaan al normen voor bijvoorbeeld veilige afstanden en hekwerken, maar voor vrij rondlopende humanoïde robots in fabrieken, winkels of huizen ontbreekt die infrastructuur nog grotendeels. Brown verwacht dat het nog jaren duurt voordat duidelijk is hoe deze robots gecertificeerd moeten worden en hoe je hun gedrag in onvoorziene situaties kunt voorspellen. Toch is hij overwegend optimistisch over de richting waarin de technologie zich ontwikkelt.